مشکل اینجاست که جامعه جهانی پول های هنگفتی را صرف توانمند ساختن ادارات دولتی می کند در حالی که این کارها سود چندانی در متحول ساختن ادارات افغانستان و در آوردن آن از حالت فلاکت بار و فاسد کنونی ندارد.
چه مشکلاتی سر راه توانمند سازی ادارات افغانستان وجود دارد؟
۱- رؤسا و مدیران ادارات دولتی به سیستم کهنه خو گرفته اند و از تکنالوژی مدرن روز به کلی بیگانه اند.
۲- در میان کارمندان دولت افراد مسنی هستند که دیگر قدرت فراگیری سیستم های جدید را ندارند.
۳- کارمندان دولت مجموعه عظیمی را تشکیل میدهند که تغییر و متحول ساختن ظرفیت آنها کار زیادی را می طلبد.
۴- ادارات دولتی تجهیزات و بودجه لازم را برای ارایه خدمات بهتر به مردم ندارند و ظرفیت سازی بدون امکانات و بودجه ممکن نیست.
۵- آموزگارانی که برای ارتقای ظرفیت کارمندان دولت از طرف موسسات بین الملل استخدام می شوند خودشان کم سواد، کم تجربه و فاقد مهارت های لازم هستند. کسی که خودش در دولت کار نکرده و شرایط را نمیداند چطور می تواند فنون اداره بهتر را به یک رییس یا مدیر بیاموزد؟
راه حل ها:
- به جای صرف این مبالغ هنگفت که سالانه صرف ظرفیت سازی می شود بهتر به زیربناهای افغانستان توجه شود تا اقتصاد عمومی مملکت بالا تر برود. بهبود اقتصاد دولت را توانمند می سازد تا معاش کافی برای مامورین خود پرداخت نماید و بهانه ارتشا و فساد اداری را از بین ببرد. همچنین دولت در صورت داشتن عواید کافی می تواند ادارات خود را مجهز بسازد.
- دولت در استخدام مامورین جدید باید تلاش کند که افراد جوان تر را به کار بگمارد که توانایی کار با کامپیوتر و دانش ابتدایی زبان انگلیسی را داشته باشد. کم کم به مرور زمان با این روش کارمندان سالخورده دولت متقاعد شده و کارمندان جوان و با ظرفیت جای آنان را خواهد گرفت . این پروسه چند سالی را در برخواهد گرفت اما نتیجه آن بهتر از طرح ورکشاپ ها و آموزشهای بی فایده است.
