فعلا در افغانستان نمک گندیده است. مراجعی که در صورت هر گونه بی عدالتی یا فساد باید به آنها مراجعه کنیم خودشان در فساد غرقند. وقتی قاضی رشوت بخورد، وقتی پولیس دزد باشد، وقتی مفتش فاسد باشد فریاد داد خواهی را به کجا می توان برد؟؟
مدتی است در یکی از ریاست های دولتی در ولایت فاریاب کار می کنم. دو نفر مفتش برای تفتیش آمده بودند از کابل. آنها با وجودی که خرج خود را از دفتر میگیرند و بابت هر روز سفرشان سفریه می گیرند تا با آن پول برای خود اتاق کرایه کنند و غذا مصرف کنند ولی باز هم شبانه روز در همین دفتر بودند و سه وقت نان خود را هم سفارشی همینجا می خوردند و میوه های رنگارنگ طلب می کردند ...
وقتی که بعد از ۱۰ روز تفتیش چند تار موی را از خمیر جدا کردند و رفتنی شدند آن وقت تلویحا به مقامات این ریاست فهماندند که باید مبلغی را تحت عنوان کرایه یا سوغات و این حرفها برایشان بدهند. این مقامات هم پول نقد در دسترسشان نبود و موکول شد به فردا. آنها هم فردای آن روز صبح بسیار زود رشوت را نگرفته رفتند. و شروع کردند به توطئه سازی. کسی از وزارت برای ما زنگ زد که چرا یک مقدار پول برای این مفتش ها ندادید که حالا برای شما درد سر درست نکنند؟ خیر است از یگان جای اختلاس هم می کردید عیب نداشت فقط برای این ها کمی پول پیدا می کردید!!!
......
چند روز قبل یک روزنامه نگار که از خارجی ها برای چاپ نشریه اش پولهای هنگفت هم می گیرد آمده بود که من اختلاس ها و فساد اداری را در نشریه خود برملا می کنم و در عین حال اداراتی که خوب کار و فعالیت کرده اند را نیز با کارکرد هایشان معرفی می کنم. از ما گزارش یک ساله ما را گرفت به همراه عکسهای ساحه کار که در یک فلش دیسک برایش دادیم. وقتی به صحن دفتر رسیده از مدیر اداری ۳۰ لیتر پترول خواسته برای موترش. سوخت موترش را که گرفت او هم رفت که رفت. نه گزارشی چاپ کرد و نه فلش دیسک ما را برگرداند.
او خودش ادعای افشاگری فاسدان را می کرد. ۳۰ لیتر تیل را که از ما گرفت رشوه نبود؟ کاش در مقابل آن کار انجام میداد.
خدایا...
به چه کسی باید گفت؟ از دست مفتش و قاضی به چه کسی شکایت ببریم؟ کاش نعوذ بالله خدا خودش یک تجلی فیزیکی می کرد که به او شکایت مستقیم می بردیم و او رسیدگی می کرد. استغفر الله ...
