امروز کنفرانس مطبوعاتی کرزی و احمدی نژاد را زنده از تلویزیون تماشا کردم. از شنیدن این کنفرانس سخت ناراحت و ملول شدم.

احمدی نژاد با کرزی چنان برخورد می کرد که یک معلم با یک بچه ی مکتبی صنف اول ابتدایی برخورد می کند. او در بین سخنان خود از کرزی بعضی سوالات را می پرسید و برای گفته ها و نظرات خود شاهد می گرفت. احمدی نژاد افغانستان را یک کشور اشغال شده و تحت تجاوز عنوان کرد و بارها سخنانی به زبان راند که استقلال افغانستان و عزت و کرامت ملت افغانستان را زیر سوال برد. او تلویحا این دولت را دست نشانده و بی لیاقت معرفی کرد. او حضور امریکا و متحدینش را تجاوز خواند و گفت که حضور آنها هیچ توضیح و توجیهی نداشته و باید افغانستان و منطقه را از وجود خارجی ها پاک کرد. او گفت که جنگ برای حل مسئله ی افغانستان راه حل نیست.

من به سکوت کرزی و اینکه او به این سخنان هیچ اعتراضی نکرد و با سکوت خود همه اتهامات را پذیرفت تاسف فراوان خوردم.

کرزی باید سخنان احمدی نژاد را اصلاح می کرد که افغانستان مورد تجاوز و اشغال امریکا واقع نشده است. حضور نیروهای بین المللی در افغانستان با صلاحدید سازمان ملل متحد و توافق و رضایت افغانستان و شخصیت های افغانی  صورت گرفته است.

کرزی باید در جواب احمدی نژاد که می گوید برای مقابله با طالبان و القاعده راه حل نظامی چاره ساز نیست باید می گفت که چگونه می توان با گروهی که نه قانون اساسی افغانستان را به رسمیت می شناسد، نه دموکراسی و مردم سالاری را قبول دارد، نه قوانین و منشورهای انسانی و جهانی را ارج می گذارد و نه برای جان و زندگی انسانها ارزش قایل است سازش کرد؟

گروهی که با بمب به مردم کوچه و بازار حمله می کند و زن و کودک و مردم عادی را به خاک و خون می کشد، گروهی که انسان را مانند گوسفند می خواباند و با کارد و چاقو گردنش را می برد و از گرمای خون او که به دستانش می پاشد لذت می برد مگر جوابی به غیر از گلوله و تفنگ را هم می شناسد؟

با همه ی اینها مگر دولت افغانستان ده ها بار به مخالفین پیشنهاد صلح و آشتی و مذاکره را نداده است؟ کو گوش شنوا؟

احمدی نژاد میگوید که جنگ با تروریزم با لشکر کشی و نیروی منظم نظامی ممکن نیست و کار اطلاعاتی می خواهد. اما نمی داند که اگر همین نیروی منظم و لشکر قوی نباشد دیگر تروریزم هم از مخفیگاه ها خارج شده و لشکر خود را به میدان خواهد آورد. آنگاه است که نیاز به لشکر و نیروی منظم نظامی احساس می شود اما دیگر برای تشکیل آن دیر است و لشکر عظیم تروریزم که همه گی تشنه ی کشته شدن در راه انگیزه ی خود هستند این دولت را خواهند بلعید.

اگر ایران می تواند با تکیه بر منابع اطلاعاتی خود با رهبر گروه جندالله را دستگیر کند به خاطر پشتیبانی نیروی نظامی یک میلیونی و تجهیزات سنگین نظامی است و گرنه تنها از اطلاعات و استخبارات کاری ساخته نیست و ریگی هم نیازی به فرار و مخفی کاری نداشت.

آقای احمدی نژاد باید بداند که اگر نیروی های خارجی از افغانستان برود دولت فعلی توان ایستادگی در مقابل طالبان و القاعده را ندارد و بدون شک ظرف مدت یک هفته سقوط خواهد کرد. افغانستان با این بنیاد ضعیف هنوز به قدری قوی نیست که بتواند به تنهایی و بدون کمک جامعه ی جهانی با تروریزم مبارزه کند. افغانستان به نیروهای بین المللی نیاز دارد و هر زمانی که حضور آنها را زاید و غیر ضروری بداند قطعا آنان را خارج خواهد ساخت. نیروهای جهانی هم علاقه به تداوم حضور در افغانستان ندارند و اگر ضرورت به حضورشان نباشد به خانه هایشان برخواهند گشت.

افسوس که امروز کرزی با سکوت خود همه ی اراجیف احمدی نژاد را تایید کرد.