دوازده سال پیش نوشتن در این وبلاگ را شروع کرده بودم. آن سالها نوشتن در وبلاگ هم هیجان انگیز بود. هنوز غول فیسبوک و دیگر رسانه های اجتماعی این طور دنیا را نبلعیده بود.
اینجا جایی بود که نظراتم را می نوشتم و از راهنمایی دوستان و آگاهان استفاده می بردم. از سادگی و صمیمیت این دریچه لذت می بردم.

امروز بعد از مدتها آمدم که سری به این خانه بزنم ببینم سقف و ستونش هنوز استوار است یا خراب شده. خانه را هنوز آباد یافتم اما دیگر با این سادگی و بی امکاناتی نمی توان گذاره کرد. مردم به خانه های لوکس و با امکانات عادت کرده اند و دیگر به کلبه ی جنگلی نمی توانند روزگار به سر کنند.

یادش بخیر خانه ی خوبی بود!