از آدم هایی که خوشم نمی آید:

1-      آدم هایی که به روی کسی بند نمی شوند. ما به این آدم های بی روی می گوییم. بعضی ها هم بی لحاظ می گویند. نمی دانم در فرهنگ لغت برای چنین صفتی چه واژه ای وجود دارد. کسی که مثلا بیست سال با شما رفیق و هم کاسه بوده ولی در مقابل یک خواهش کوچک شما با بی رویی و گستاخی جواب رد می دهد. بدون اینکه کمترین احساس خجالت بکند تقاضای شما را رد می کند و روی شما را به زمین می اندازد. من از این نوع آدم ها بدم می آید.

2-      کسی که قابل پیش بینی نیست. شخصیت ثابتی ندارد. وقتی برایش پیشنهادی می کنی نمی توانی حدس بزنی که عکس العملش چیست؟ بسیاری از مردم چه خوب و چه بد شخصیت با ثباتی دارند. یعنی بعد از مدتی که با آنها سرو کار داشته باشی می توانی بفهمی که چگونه آدمی است. به چه اصولی پایبند است، چه چیز هایی را قبول دارد، چه چیزهایی را بد می پندارد از چه خوشش می آید و غیره. ولی بعضی ها غیر قابل پیش بینی اند. زندگی با چنین آدم هایی هم سخت است.

3-      آدم هایی که خیلی پول دوست هستند. بعضی ها تمام روابط ، دوستی، دشمنی و تمام زندگی شان به اساس منفعت مادی استوار است. کوشش می کنند دوستانی پیدا کنند که برای آنها نفع مادی داشته باشد. هر قدمی که برمیدارند به سود و زیان آن می اندیشند. آدم هایی که این چنین غرق پول و مادیات هستند ارزش دوستی ندارند.

4-      کسانی که با بالا دستان خود خیلی با نزاکت، مهربان و خوب هستند اما با زیر دستان خود خشن، تند و بی ملاحظه اند. وقتی رفتارشان را با هم قطاران یا افراد بالا تر از خودشان  می بینی فکر می کنی که این انسان خیلی شریف و محترم است اما همین آدم را در یک محیط دیگر می بینی که با زیر دستان خود بسیار بی رحم و بی نزاکت است.  این آدم های هم شبیه آدم های دسته ی 3 هستند.

5-      آدم های خشکه مقدسی که در هر مجلسی دیگران را تکفیر می کنند و بر آنها خورده می گیرند اما خودشان نه نماز میخوانند، نه نظافت را رعایت می کنند و نه می توانند بر شهوات خود غالب آیند.

 

از آدم هایی که خوشم می آید:

1-      آنان که چشم و دلشان سیر است. پول و مال و منال و زندگی آنچنانی ندارند اما عزت نفس دارند. تلاش می کنند اما هیچ وقت غصه ی این را نمی خورند که دیگران دارند و ما نداریم. خود را در مقابل دیگران به خاطر پول خوار و کوچک و ذلیل نمی کنند.

2-      آنانی که شجاع هستند. کسانی که زیاد محافظه کاری نمی کنند. کسانی که نمی ترسند. کسانی که حاضرند برای عقاید خود اگر لازم شد تاوانی هم بپردازند. شجاعت صفت کم نظیریست. من از آدم های شجاع خوشم می آید.

3-      آدم هایی که آزاد اندیشند. آدم هایی که همه چیز را سیاه و سفید نمی بینند. طیف دیدشان وسیع است. اینها کسانی اند که خود را در چوکات های از قبل تعیین شده محصور نمی کنند.

4-      آدم های که در پنج گروه بالا نیستند.