جدال

در مطلب قبلی در مورد اظهارات احمدی نژاد در کابل نوشته بودم. دوستانی از ایران از مطلب من ناراحت شدند و چنین جواب دادند:

سلام برادر
جالبه تا امروز من و شما رو هم دین و هم مسلک و هم ریشه می دانستم ولی مثل اینکه اشتباه می کردم حالا ما شدیم عامل مشکل شما و امریکایی هایی که هرروز زن ها و بچه های شما رو می کشند شدند نجات بخش شما ما زمانی که درگیر جنگ بودیم میلیونها زن افغانی رو پذیرفتیم هر ساله چند هزار کشته برا ی قاچاق مواد مخدر از کشور شما می دیم همین الان هم سالانه دهها افغانی در ایران دچار خلاف هایی می شوند که سابقه نداشته شش هفت ملیون افغانی چهل ساله تو ایران خوردند و بردند و حالا بدهکار شما هم شدیم و تو کشور خودم منتقد احمدی نژاد هستم ولی مگه دروغ گفته کشور شما تحت اشغاله و هروز دارین کشته می دین مگه امریکاییها برای شما چیکار کردن جز بدبختی حالا اگه یه مانوری هم با ارتش غربی ها م خواهین برگزار کنین سرباز ها شما صدای گلوله رو با دهنشون در میارن یعنی بعد از ده سال کوچکترین اعتمادی به شما ندارن ولی ما چی که میلیون ها شغل رو تنو ایران اشغال کردید خودتون هم می گین با در خواست دولت شما اونجا هستن ولی اگه این دولت شما بخواد می تونه امریکاییها رو از افغانستان بیرون کنه ؟؟؟؟

و دوست دیگری چنین نوشت:

سلام این افغانیا چهل ساله خوردن و بردن و حالا مدعی هم شدن والا عجب رویی دارین
میشه بفرمایین که که شماها واسه ما چیکار کردین البته جز صدور تروریست و چند هزار تن مواد مخدر و جا دادن به دشمن اصلی مسلمانان و اشغال میلیونها موقعیت شغلی در ایران و سالانه هزاران جنایت در ایران ووووووووووووووو
ما از این به بعد وظیفه ملی و دینی خودمون می دونیم که به برادران خودمون در هر جای دنیا کمک کنیم ولی نه به نمک نشناس ها البته ما هیچ گاه بزرگمردی چون احمد شاه مسعود کبیر را فراوش نمی کنیم که قهرمان دانشمند ملت افغانستان بود

و من با آنکه نمی خواستم، چنین نوشتم:

دوست ناراحت از ایران و امیر آقا خیلی تند رفتند.

متاسفانه فعلا خیلی حوصله جواب طولانی به این آقایان را ندارم. فقط چند نکته را عرض می کنم.

مهاجرین ما چندین دهه از شما چی خوردند و چی بردند؟ یک آمار بگیرید. همه پیاده آمده بودند و پیاده خواهند رفت. سی سال در کشور شما زندگی کردند بدون حق خریدن خانه و ماشین و زمین و غیره. غیر از چاه کنی و گاوداری و مرغداری و کارهای شاقه چه شغلی را اشغال کردند؟ آنانیکه در مملکت شما بیکارند کارگران ساده نیستند. تحصیل کرده های شما بیکارند که هیچ افغانی چنین شغل هایی نداشتند. شما اگر در امریکا یا اروپا فقط چند سال زندگی کنید  به شما تابعیت میدهند اما افغانی هایی در ایران هستند که پدرشان، دقت کنید، حتی پدرشان در ایران بدنیا آمده اند اما کودک هیچ گونه مدرک معتبر اقامتی در ایران ندارد. مهاجرین افغان نه از روی شوق و ذوق بلکه از روی ناچاری و حفظ جان به کشور شما پناه آوردند اما مهاجرین شما از روی کدام جبر به امریکا و اروپا پناهنده شده اند؟ چند میلیون ایرانی در امریکا و اروپا می خورند و می خوابند بدون هیچ عذر موجهی وطن را رها کرده اند؟

جرایمی که شما به آن اشاره می کنید خیلی طبیعی است. هرجا که انسانی باشد جرم و جنایتی هم هست. چه کسی گفته مهاجر نباید مرتکب جرم شود و صاحب خانه حق دارد جرم کند؟ تازه به تناسب دو میلیون افغانی که در ایران هستند تعداد جرم آنها بسیار کم است اما چون مهاجرند خیلی به چشم می آید.

شما که می گویید امریکایی ها افغانستان را اشغال کرده اند همان قصه ی دایه مهربان تر از مادر است. ما که خاک خودمان است به آمدن آنها راضی هستیم و شما ناراضی. امریکایی ها ما را نمی کشند بلکه جاهلانی که آلت دست شما و پاکستانی ها می شوند ما را می کشند. شما حاضرید به خاطر ناکام ساختن امریکا در افغانستان هر بلایی به سر ما بیاورید. شاید خیلی خوشحال شوید که هواپیماهای امریکایی به اشتباه افراد غیر نظامی را بمباران کنند چون باعث بد نامی شان می شود و شما از ناکامی آنها به هر قیمتی که باشد شادمان می شوید.

شما به اساس کدام وظیفه ی ملی و دینی به برادران مسلمان خود کمک می کنید؟  شما به جز منافع ملی هیچ معیار دیگری را نمی شناسید. وگرنه ونزویلا و کوبا چه برادری و نقطه مشترکی با شما دارند؟ اشتراک شما در دشمن مشترک است.

ما نمک نشناس نیستیم اما در طول ده ها سال در کشور شما به جز تحقیر و توهین  خاطره ی دیگری نداریم و بعد از ده ها سال زندگی در کشور شما به جز دست های پینه بسته و زمخت میراث دیگری با خود نیاوردیم. همه روزه صد ها نفر کارفرمای ایرانی به جرم استفاده از کار گر افغانی جریمه می شوند. در چنین شرایطی کدام فرصت شغلی مناسب را یک افغانی می تواند اشغال کند؟ چرا کارفرمایان جریمه می شوند اما کارگر افغانی را ترجیح می دهند؟ به خاطری که کارگران افغانی زحمت کش، صادق ، کم توقع، ارزان و فرمان بردار هستند.

کشور ها به خاطر ایجاد ذهنیت خوب به اتباع  کشور های دیگر بورسیه تحصیلی میدهند اما شما بچه هایی را که با پای خودشان آمده بودند به کشور شما از سواد و تحصیل محروم کردید.

اگر شما عاقلانه عمل می کردید و دروازه دانشگاه های خود را بروی مهاجرین باز می کردید اکنون بعد از این همه سال شما هزاران دکتر و مهندس و کارشناس می افغانستان می فرستادید و در این قحطی نخبه ها خود به خود طرفداران شما و دست پرورده های شما در کشور ما  اکثریت را در دولت و پست های مهم دولتی به دست می گرفتند. شما حتی به نفع خودتان هم کار نکردید.

بگذریم. به خدا قسم با همه این حرفها به خاطر اشتراکات دینی و زبانی و فرهنگی، ما طرفدار شما هستیم و دوست نداریم که هیچ کشوری به شما آسیبی برساند. ما هرچه بدگویی از شما بکنیم تف سر بالاست و باز به خودمان بر می گردد.

سخن کوتاه می کنم.

همیشه قلک فرزندهایتان پر باد  ××× و نان دشمن تان هرکه هست آجر باد